Sam Francis

Untitled, 1984

106.7 X 73 inch

Verken

Wat is marouflage?

Wat is marouflage?

Marouflage is de overdracht van een schilderij of druk (ets, litho) op een andere materie, in dit geval een doek. Via een speciale behandeling, die meestal omkeerbaar is, wordt bijvoorbeeld een ets die op papier is gedrukt, bevestigd op doek.

Informele kunst

Informele kunst verwijst naar gebaren technieken en improvisatorische methoden die gebruikelijk waren voor de abstracte schilderkunst tijdens de jaren '40 en '50. Het is een Franse term voor de vele stijlen die tijdens deze decennia domineerde. Kunstenaars gebruiken deze term omdat deze stijlen voornamelijk waren gebaseerd op de informele technieken.

Feministische kunst

Verwijst naar de kunst die is voortgekomen uit de feministische kunst-beweging tussen de jaren '60-'70. Het groeide met de bedoeling om kritiek te uiten op de 20e eeuwse geslachts-idealen inclusief de canon van de kunstgeschiedenis door de vorming van een dialoog tussen kunstwerk en de kijker door middel van een feministische lens.

CoBrA

Een vereniging van kunstenaars, gesticht te Parijs op 8 november 1948 en waarvan de naam samengesteld werd uit de beginletters van COpenhagen, BRussel en Amsterdam. Een opgerolde slang werd het symbool. Initiatiefnemers waren de Denen Asger Jorn en Pedersen, de Belgen Dotremont en Noiret en van Nederlandse zijde Karel Appel, Corneille en Constant. Daarna hebben zich bij deze kern andere kunstenaars aangesloten : Alechinsky, Else Alfelt, Atlan, Bille, Balle, Brands, Pol Bury, Hugo Claus, Jacques Callone, Jan Cox, Doucet, Sonia Ferlow, Stephen Gilbert, Karl-Otto Gotz, Gudnason, Henry Heerup, Wout Hoeboer, Olyf, Ortvad, Osterlin, Jean Raine, Reinhoud, Anton Rooskens, Tajiri, Thommesen, Ubac, Vandercam, Van Lint en Wolvencamp. Cobra was een boeiende strijdende beweging en een eerste protest tegen de traditionele en geijkte opvattingen in de kunst, maar ook tegen het streng geometrische. Uitgangspunt was een dynamisch gevoel voor kleur en vorm, een uitgesproken spontaniteit. Volgens Cobra moesten kunstenaars een nieuwe beeldtaal ontwikkelen, spontaan en onbevangen als een kind, voor iedereen begrijpelijk. Alleen op die wijze zou men door middel van kunst tot een vernieuw-de, betere maatschappij kunnen komen. Men wisselde ervaringen uit over de grenzen en talen heen; het schrift werd niet losgekoppeld van het beeld ; de schilder is ook theoreticus en dichter. Als beweging heeft Cobra niet lang bestaan. In 1951 werd de groep in letterlijke zin ontbonden, maar de basisgedachte leeft verder in het werk van de kunstenaars die er toe behoorden. Cobra vormt onweerlegbaar een erkend en uiterst gewaardeerd hoofdstuk in de geschiedenis van de moderne beeldende kunst. In de loop der jaren gingen alle Cobra-schilders en -beeldhouwers hun eigen weg en behoren nu, met een volstrekt eigen beeldtaal, tot de meest onafhankelijke, succesvolle coryfeeën van de internationale kunstscène.

Kunt u uw antwoord niet vinden?